Jacques Debs

Jacques Debs

Jacques Debs, reżyser, filmowiec

 
Libańczyk, Maronita, urodzony w Bejrucie.
Uzyskałem tytuł magistra reżyserii filmowej w Instytucie Kinematografii w Moskwie, ZSRR. Powróciłem do Libanu w latach 1982-1987, aby “przeżyć” wojnę. Produkowałem i reżyserowałem szereg reklam i cztery filmy dokumentalne dla libańskiej telewizji LBC. Do Francji przybyłem w 1987 roku. Od tego czasu piszę książki:
„Uśmiech we mgle”, powieść wydana przez Méridiens-Klincksciek (1990).
„Muzułmanie w Europie, Chrześcijanie w Oriencie” (2010).
„Tysiąc cudów Muzułmańskiej Mądrości” (2010).
„Spotkania z pierwszymi kościołami” (2013).
W latach 1992-2005 wyprodukowałem 100 filmów dokumentalnych dla ADR Productions, które zdobyły nagrody na wielu międzynarodowych festiwalach. Wyreżyserowałem i wyprodukowałem również wiele filmów nagrodzonych na licznych festiwalach:
„Przebudzenie Islamu” (1989).
„Wojna Trofeów”, France 3 (1991).
„Adieu Baku”, o zniknięciu społeczności ormiańskiej z miasta w następstwie pogromów, France 3 (1994).
„Samo życie”, opowiadający o życiu we wspólnocie L’Arche założonej przez Jeana Vaniera, Image + (1996).
„Tajemnice Środkowej Azji”, fresk poetycki na temat Sufizmu, Fance 5 (1997).
„Środkowy Wschód na rożnie”, gastronomiczno-polityczna podróż przez cztery kraje w stanie wojny na Bliskim Wschodzie, Arte (1999).
„Bartłomiej I, Patriarcha”, religijny, polityczny i intymny portret niezwykłej osobowości, oryginalna muzyka Burhana Oçala, Arte (2002). „Rozbite Lustra, Muzułmanie Europy i Chrześcijanie Wschodu”, pielgrzymka z Sarajewa do Jerozolimy, od masakry do ludobójstwa, oryginalna muzyka Rity Ghosn, śpiewana po aramejsku przez Sverrir Gudjonssona, wydania DVD,  Arte (2006).
„Bouzkachi, śpiew stepów”, dokumentalna opowieść o jeźdźcach z Azji Środkowej i malarzu Stasysie, wydanie teatralne i DVD Bodega, oryginalna muzyka Burhana Oçala śpiewana w języku farsi przez Sverrir Gudjonssona, Arte (2008).
„Śladami dźwięków Zen i opery Wikingów”, historia komponowania mistycznego oratorium ze Stomu Yamash’ta i Sverrir Gudjonssonem z japońskich, islandzkich i aramejskich tekstów mistycznych, Arte, DVD Films du Paradoxe (2010).
„Pustka”, nagranie koncertu ze Stomu Yamash’ta, Sverrir Gudjonsson, Noma Omran, Dominique Bertrand, Genzan Miyoshi, Michiko Akao i mnichami ze świątyni Daitoku-ji w Kyôto, Arte (2010).
„Dźwięk Zen”, nagranie koncertu Stomu Yamash’ta z mnichami z Daitoku-ji w Kyôto, Arte (2010).
„Mes Ethiopiques”, seria o orientalnych kościołach ewangelizowanych przez Apostołów, Etiopczyka, Ormianina, Syromalabara w Indiach i Maronitę w Libanie, oryginalna muzyka Zad Moultaka śpiewana w języku ormiańskim, syryjskim, malajalamskim i Gueze Sverrir Gudjonssona France 2, DVD La Procure (2013).
„Południowa Korea, kraj wielu cudów”, seria o Korei Południowej, Arte (2015), oryginalna muzyka skomponowana przez jazzową divę Youn Sun Nah, we współpracy z Sverrir Gudjonsson, DVD Les éditions de L’Harmattan (2016).
„Kochaj siebie samego” jest historią miłosną pomiędzy dwoma umysłowo opóźnionymi ludźmi, Arche, oryginalna muzyka Denisa Lefdupa, Fance 2 (2016).
„Klasztory Europy, świadkowie niewidocznego”, wyprodukowany i wyreżyserowany wspólnie z Marie Arnaud, Arte (2019), DVD Arte Éditions, oryginalna muzyka Joëla Grare’a, Albana Sautoura, Sverrir Gudjonssona i Hugi Gudmundssona. Grand Prix Europa Prima na festiwalu South East Europa 2019.
„Błogosławieństwa Sant’Egidio”, pełnometrażowy dokument o społeczności Sant’Egidio w jej duchowym, charytatywnym i politycznym wymiarze; wyprodukowany przez kino RAI, teatralnie wydany we Włoszech w 2020 roku, oryginalna muzyka Joëla Grare’a, pokaz przedpremierowy na festiwalu w Rzymie w 2019 roku.